Terugkijken naar ESN-dag 23 september 2017

Thema van deze ESN-dag was “Verhalen van zielsverbinding”  - 23 september 2017

renske van berkel2017 is het ESN-jaar van Verhalen en op deze dag stond de zielsverbinding centraal. Renske van Berkel (www.vankempenimpuls.nl) nam ons op haar open en warme wijze mee op het pad naar de ziel. Wat betekent ‘ziel’? We weten allemaal wat we bedoelen, maar hebben nooit een antwoord op de vraag, wat die ziel echt is. Toch komt het in onze woorden vaak voor: ‘met hart en ziel’, ‘zielenpijn’, ‘op je ziel getrapt’ en ‘zielsverwanten’.

De ziel blijft een mysterie. De wijze waarop onze zielen elkaar raken, is dat ook. Voor de één is de zielsverbinding ‘iets wat me raakt’, de ander omschrijft het als ‘wat je uniek maakt en met anderen van binnen verbindt’. Is het je levensadem? Is er een lichaamsziel en een onsterfelijke ziel? Samen met Renske oefenen we, hoe we tot elkaars ziel kunnen komen.

Renske: “De ziel heeft een zachte stem. Wil je hem horen, dan moet je stil worden”.

Daarna een panel met de vraag: “Waar snakt je ziel naar?” Vanuit verschillende enneagram-patronen delen we verhalen met elkaar. Renske sloot af met het gedicht  "Enige woorden voor de ziel"van de, met de Nobelprijs bekroonde, Poolse dichteres Wisława Szymborska. De slotregels van het gedicht: 

Ze (de ziel) vertelt niet waar ze vandaan komt
en wanneer ze van ons verdwijnt,
maar lijkt zulke vragen beslist te verwachten.

Het ziet ernaar uit
dat net als wij haar
zij ons ook
ergens voor nodig heeft”.

Het laatste deel van de dag stonden de spellen ‘Veertig Vileine Vragen’ centraal. Philine Spruijt (www.coachingcarrousel.com) wijdde ons in.
Bij de onverwachte vragen gaat het niet om het antwoord, maar vooral om het waarom.

In de eerste ronde gaven we antwoorden aan elkaar, in de tweede ronde aan ons eigen spiegelbeeld.

Wat een diepgang, humor, emoties en nadenkers voor thuis! De vragen zijn een hulpmiddel om van je ego weg te komen op weg naar je ziel.

Volgend jaar delen we 15 jaar onze verhalen met elkaar, dan vieren we ons 15-jarig bestaan!

Gesponsord door

Enige woorden voor de ziel

Een ziel heb je nu en dan.
Niemand heeft haar ononderbroken
en voor altijd.
Dagen en dagen,
jaren en jaren
kunnen zonder haar voorbijgaan.

Soms verwijlt ze alleen in het vuur
en de vrees van de kinderjaren
wat langer bij ons.
Soms alleen in de verbazing
dat we oud zijn.
Zelden staat ze ons bij
tijdens slopende bezigheden
als meubels verplaatsen
en koffers tillen
of een weg afleggen op knellende schoenen. 

Bij het invullen van formulieren
en het hakken van vlees
heeft ze doorgaans vrij.
Aan een op de duizend gesprekken
neemt ze deel,
maar zelfs dat is niet zeker,
want ze zwijgt liever.

Wanneer ons lichaam begint te lijden en lijden,
verlaat ze stilletjes haar post.
Ze is kieskeurig:
ziet ons liever niet in de massa,
walgt van onze strijd om maar te winnen
en van ons wapengekletter. 

Vreugde en verdriet
zijn voor haar geen verschillende gevoelens.
Alleen als die twee zijn verbonden,
is ze bij ons.

We kunnen op haar rekenen
wanneer we nergens zeker van zijn,
maar alles willen weten. 

Wat materiële zaken betreft
houdt ze van de klokken met een slinger
en van spiegels, die vlijtig hun werk doen,
ook wanneer niemand kijkt. 

Ze vertelt niet waar ze vandaan komt
en wanneer ze van ons verdwijnt,
maar lijkt zulke vragen beslist te verwachten. 

Het ziet ernaar uit
dat net als wij haar
zij ons ook
ergens voor nodig heeft.

 

Wislawa Szymborska (2 juli 1923 - 1 februari 2012), Poolse dichteres. 

Uit de bundel 'Het moment' (2003) vertaling Gerard Rasch.